Relativeren in de Escape Room

Een van de vaste onderdelen in de behandeling van onze cliënten is het zogenaamde ‘relativeren’, oftewel een techniek uit de cognitieve (gedrags)therapie waarbij we mensen leren om kritisch te kijken naar hun eigen gedachten. Daarin worden namelijk nogal wat denkfouten gemaakt: te zwart-wit denken, de toekomst voorspellen, voor anderen invullen, pessimisme, ga zo maar door. Dit is belangrijk, omdat je gedachten (en dus de betekenis die je geeft aan de situatie waar je in zit) zullen bepalen hoe je je voelt, en die combinatie bepaalt weer je gedrag (G-schema, anyone?). Wil je dus ander gedrag, dan begint dat bij het creëren van andere gedachten! Klinkt simpel, toch?

Totdat je in een Escape Room staat (een kamer waarin je een uur lang met je vrienden wordt opgesloten met als enige doel: op tijd ontsnappen).

Dit overkwam mij gisteravond (geheel vrijwillig overigens). Inmiddels was het alweer onze vierde Escape Room, dus je zou denken dat ik er met al die ervaring redelijk blasé onder zou zijn. Helaas, niets is minder waar: de spanning loopt zelfs elke keer een beetje op omdat mijn repertoire aan schrikervaringen steeds groeit en ik dus overal schrikpotentie in ga zien (en dat noemen we dan weer conditionering). Maar gisteren zou het anders gaan, had ik me zo voorgenomen. Ik zou cool blijven, mijn ding doen en succesvol escapen. No more gillen, nagelbijten en me verschuilen achter wie ik maar te pakken krijg. Ik wist door mijn kennis en kunde gelukkig precies waar ik dan moest beginnen: ik zou me bewust worden van mijn irreële gedachten, ze niet zomaar meer geloven, maar ze uitdagen en vervangen door realistische alternatieven. Omdat ik wéét dat ik in een spel zit en mij heus niets zal overkomen. En zo geschiedde.

Voor ongeveer 3 minuten.

De G-schema’s die ik kan invullen over deze Escape room:

Gebeurtenis: Er komt rook uit het plafond
Gedachte: OKE DIT IS ECHT NIET GOED ER GAAT ZO IETS ONTPLOFFEN EN DAN GAAN WE DOOD
Gevoel: Angst
Gedrag: Steun zoeken bij mijn enige (en even angstige) vrouwelijke teambuddy, zo ver van de rookbron als mogelijk

Gebeurtenis: Ik hoor de stem van een meisje
Gedachten: ER KOMT ZOMETEEN EEN ENG DOOD MEISJE IN DEZE KAMER EN WE KUNNEN NERGENS HEEN EN WE GAAN ALLEMAAL DOOD
Gevoel: Sterke angst
Gedrag: Op zoek gaan naar het minst enge plekje in de kamer en mezelf proberen af te leiden

Gebeurtenis: Het licht gaat uit
Gedachten: OKE DIT IS ECHT NIET GOED EN WE GAAN ALLEMAAL DOOD EN IK MOET IEMAND VASTHOUDEN ANDERS BEN IK NIET VEILIG
Gevoel: Lichtelijke paniek
Gedrag: Grijpen wie ik maar te pakken krijg en niet meer loslaten

Gebeurtenis: Er opent zich een luik of deur naar een nieuwe ruimte
Gedachten: DAAR STAAT SOWIESO EEN ENG PERSOON OF DAT MEISJE UIT THE GRUDGE EN IK WIL NIET EN IK GA SOWIESO NIET ALS LAATSTE DOOR DIE DEUR WANT DAN GA IK ZEKER WETEN DOOD
Gevoel: Duidelijke paniek
Gedrag: Iedereen die in de weg staat aan de kant duwen zodat ik niet als eerste, maar zeker niet als laatste de nieuwe ruimte in ga, vergezeld door een zich herhalend ‘oh nee, ik wil niet, ik wil echt niet’

Dussss.

Volgende keer beter?

youarethesunshinethatmakesmyday(foto via dansenindestorm)

P.S. Ondanks alle leed vind ik Escape Rooms echt fantastisch en kan ik niet wachten tot ik weer een uur lang doodsangsten mag uitstaan #thrillseeker #yolo


4 reacties op ‘Relativeren in de Escape Room

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s