De psycholoog uit haar natuurlijke habitat: vakantie

De afgelopen weken was ik lekker aan het vakantievieren, 2 hele weken samen met mijn liefste! Aangezien we al een hele tijd enorm druk zijn en elkaar maar weinig zien, is simpelweg samen zijn en niksen al meer dan genoeg om het fijn te hebben. We hebben zelfs nog het geluk gehad om een weekje in Spanje van zeer aangename temperaturen te mogen genieten. Ik ben in andere werelden gedoken met behulp van mijn stapel Game of Thrones boeken (oké, een fictieve stapel dan, want ze stonden op m’n iPhone), ben losgegaan met pina coladas tijdens happy hour en heb project Hoe-word-ik-zo-bruin-mogelijk-in-6-dagen voor mijn doen redelijk succesvol afgerond. Kortom, alle ingrediënten om helemaal tot rust te komen waren aanwezig. En ik moet zeggen, de Mensch in mij was zeer tevreden en heeft niets liever dan dit soort weken om lekker even op te laden. Je zou verwachten dat de Psycholoog in mij ook dankbaar gebruik zou maken van deze rustperiode: dagelijks met 8 mensen praten over hun problemen is immers best intensief! Helaas had de innerlijke Psycholoog het wat moeilijker met vakantie nemen. Dat heb ik ook deze vakantie weer gemerkt.

Aangezien ik weinig gesprekken met andere mensen voerde (mijn vriend was ook zeer intens aan het lezen #urenvanstilte), begonnen de interne dialogen. Ja, met mezelf. Over de kleine dingen (‘Goh, het is vakantie. Dan mag ik best nog wat koekjes toch? Nou, zou je dat nog wel doen? Het is niet de bedoeling dat je weer kilo’s zwaarder thuiskomt. Denk aan je bruiloft! Nee joh, de bruiloft is nog echt wel ver weg, ik heb toch best wat lekkers verdiend?!’) maar ook over de grote dingen. Het was tijd voor zelfanalyse (‘Hoe zit ik nu eigenlijk in elkaar? Ben ik blij met hoe mijn leven nu is? Wat vind ik écht belangrijk?’) en brainstormen slash fantaseren over de toekomst (hoeveel kinderen, honden, geld en eigen bedrijven?). Is het de hulpverlenersreflex in actie?

Daarnaast vond ik het ook een mooi moment om de kennis van mijn NLP-opleidingen weer even wat bij te spijkeren. Ik heb deze opleidingen alweer een paar jaar geleden gevolgd bij LINN Sittard, maar ben in september begonnen met mentorschap in de NLP Master Practitioner opleiding. Hierover later meer! Maar goed, ik/mijn innerlijke Criticus vond dus dat ik wel weer wat beter op de hoogte mocht zijn, dus ik had hele manuals meegenomen die ik als een ijverige student heb zitten doornemen en samenvatten (wel in de zon met een wijntje, maar toch). Maar daar bleef het niet mij: die kennis moest uiteraard daarna worden toegepast! Mijn arme vriend, die nietsvermoedend zijn boekje zat te lezen in de zon, moest eraan geloven. Een intens coachgesprek volgde, waar ik nog meerdere keren op ben teruggekomen. Ik kon het gewoon niet laten! (sorry lief…)

Een andere belangrijke vakantie-entertainment-factor, die volgens mij ook wel wat te maken heeft met de inner shrink, is het observeren van mensen om me heen. Wat doen ze, hoe doen ze tegen elkaar, wat gebeurt er? En mijn favoriete gedeelte: waarom zouden ze dat zo doen? In mijn hoofd verzin ik hele verhalen (en problematieken). Bijvoorbeeld over waarom die vrouw zich zo bruusk omdraait en richting de strandtent loopt: ze heeft al een half uur non-verbaal duidelijk proberen te maken dat ze nog een cocktail wil, maar die lapzwans van een vent begrijpt het na 20 jaar nog steeds niet, zoals hij nooit iets begrijpt. Nou, dan laat maar, ze gaat zelf wel. Ze heeft hem niet nodig! Of misschien is het wel omdat ze zijn meest recente overspel zat te overpeinzen en overmand werd door emotie, maar dat niet aan hem wilde laten zien omdat ze hadden afgesproken dat ze hem zou vergeven. Ja, dit is echt wat er in mijn hoofd gebeurt…

Nu ik het allemaal zo opschrijf, denk ik toch dat ik in mijn volgende vakantie echt wat meer de innerlijke stilte mag opzoeken. Maar hoe laat ik dat psychologenstemmetje thuis, en kan ik gewoon in het moment, simpelweg zijn? Dat laatste is überhaupt wel een relevante vraag voor mij… Later meer!

Misschien moet er de volgende keer gewoon lekker een online cursusje mindfulness mee!

vakantie

Hebben jullie tips over afschakelen, in het moment zijn en je werk(rol) thuislaten? Laat het me weten!


3 reacties op ‘De psycholoog uit haar natuurlijke habitat: vakantie

  1. Haha, dit is best herkenbaar. Ik observeer ook heel graag en vaak mensen en op vrije momenten zoals op vakantie denk ik ook heel veel na over mezelf en anderen. Ik vrees dat het gewoon in ons zit, dat we daarom net psycholoog geworden zijn! Het zou inderdaad fijn zijn om dat eens helemaal uit te kunnen zetten. Dan denk ik dat we een actievere vakantie moeten opzoeken waarbij we een hele dag bezig zijn met dingen zodat er minder tijd is om na te denken en te observeren 😉

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s