Hey, it’s okay; over mildheid

Ik las een een tijdje geleden een mooie quote over mildheid die ik niet uit mijn hoofd kreeg, van psychiater en mindfulness-trainer Edel Maex:

‘Mildheid is wat de meeste mensen voelen als ze een kind zijn eerste stapjes zien zetten. Met een mengsel van vertedering en aanmoediging kijk je toe hoe het zich rechttrekt, zijn evenwicht probeert te bewaren, waggelt, geniet van zijn eerste succes en dan weer valt. Als het valt dan ben je niet boos, terwijl je het evenmin rechtop probeert te zetten.’

Toen ik daarna maandagavond ook nog een fijn gesprek had met mijn vriend over dit onderwerp, wist ik dat ik mijn nieuwe blogpost-thema te pakken had.

Mild zijn vind ik zelf namelijk niet zo gemakkelijk. Ik hanteer vanbinnen vooral de gedreven, hup-vooruit-we-got-stuff-to-do-and-goals-to-accomplish attitude. Meer dan genoeg aanmoediging dus, maar weinig vertedering. ‘Vallen’ is niet iets waar ik mega-enthousiast van word. Sterker nog, ik doe het liever helemaal niet, nooit. Gebeurt het toch, dan ben ik eigenlijk wél boos en probeer ik mezelf zo snel mogelijk rechtop te zetten in de hoop dat niemand het gezien heeft. Ik keur mezelf af, ben bang voor afwijzing of terechtwijzing. Het schort dus nog altijd een beetje aan de kernovertuiging dat ik oké ben zoals ik ben, dat is ergens nog steeds afhankelijk van of ik het wel goed doe. Working on that though, en het gaat al zoveel beter dan een tijd geleden!

Ook van anderen kan ik soms veel verwachten en weinig verdragen. Ik zie het terug in hoe ik reageer op mijn vriend, zusjes en ouders, eigenlijk iedereen die dicht bij mij staat. Blijkbaar gaan dan dezelfde regels en verwachtingen gelden die ik ook naar mijzelf hanteer. De onderliggende intentie is heel goed hoor: ik wil dat niets liever dan dat ze zo gelukkig mogelijk zijn en heb zo mijn ideeën over hoe ze dat zouden moeten aanvliegen. Maar dat maakt me dan wel op sommige momenten ongeduldig, afkeurend en bemoeizuchtig. Doei mildheid!

In mijn werk kan ik gelukkig wel meer hebben en ben ik me bewuster van het feit dat ieder zijn tempo heeft om iets te leren. Ik sta er emotioneel verder vanaf, ben wat minder betrokken. In dit geval is dat positief, want die afstand maakt me juist milder. Ook zie ik bij mijn cliënten meer de kwetsbaarheid dan bij mijzelf of mijn naasten.

En misschien heb ik daarmee wel een key word te pakken: kwetsbaarheid. Dit ‘toestaan’ en er laten zijn bij mezelf en mijn loved ones: uitdaging! Het vreemde is, kwetsbaarheid vind ik eigenlijk in de kern iets moois. Ik vind authenticiteit heel belangrijk en dat kan volgens mij niet zonder kwetsbaarheid. Contact houden met je gevoel en van daaruit handelen vind ik essentieel voor wat ik een goed leven noem. Maar blijkbaar ben ik daar wel voorwaarden aan gaan stellen! Want voelen is dus belangrijk, maar als het een kwetsbaar gevoel is dat ik ervaar of als het gevoel leidt tot een in mijn ogen (of in de ogen van een ander) (of in de ogen van mijn interne Criticus) ‘verkeerde keuze’ dan wordt het ineens een ander verhaal!

Hmm, bijzonder eigenlijk. Ik wil niets liever dan in touch zijn met mijn kwetsbaarheid en wie ik echt ben, gewoon mens zijn. Maar tegelijkertijd moet ik Krachtig, Zelfverzekerd, Stoer en eigenlijk gewoon Perfect zijn, en is er daarom weinig ruimte om met een glimlach naar mijzelf te blijven kijken, ook als ik in kwetsbaarheid beland…

Ah, de eeuwige paradoxen! En het eeuwige cliché: de psycholoog met haar eigen issues!
But hey, ik weet inmiddels: that’s okay!

mildheid

Hoe denk jij over mild zijn naar jezelf en anderen, en kwetsbaarheid mogen voelen en tonen? Ik ben heel benieuwd!

Advertenties

4 reacties op ‘Hey, it’s okay; over mildheid

  1. Mooi verwoord en zo herkenbaar. Kwetsbaarheid is je mens-zijn tonen en daarmee bepalend voor vertrouwen en het opbouwen van een relatie. Slachtoffer worden van je eigen kwetsbaarheid ontstaat door deze af te wijzen of er in te blijven hangen en dat maakt mensen onmenselijk, het schaadt vertrouwen en er is geen sprake van een gelijkwaardige relatie. Dus kwetsbaarheid is kracht. Dus aan alle psychologen , hulpverleners , leerkrachten managers en collega’;s die geleerd hebben om vooral niet jezelf te laten zien en zakelijk te blijven stop! Laat vooral jezelf zien in je kracht, verlangens , waarden en drijfveren maar ook je kwetsbaarheid ( zonder slachtoffergedrag).

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s