Guilty pleasure: de Vraag der Vragen

Het is weer tijd voor een Guilty Pleasure: een van de perks van mijn vak, kleine of grote dingen waar ik stiekem van kan genieten. Eerder schreef ik al over mijn liefde voor de gebarentaal van mijn cliënten. Vandaag gaat het over misschien wel het grootste cliché in de geschiedenis van de psychologen…

Ik werk er naartoe,  want ik voel ‘m van mijlenver aankomen. Non-verbaal zie ik daar de eerste tekenen van emotie verschijnen. Ze proberen het altijd weg te slikken of te verdoezelen, maar dan is het al te laat. I see you. Nog éven wachten, een nét iets te lange stilte met net iets te lang durend oogcontact… Bam. Daar is ‘ie! De Vraag der Vragen! Emoties zullen boven komen, kernen van problemen zullen worden geraakt. Persoonlijker kan niet, kwetsbaarder evenmin! Ik haal adem en mijn triomf verbergend zeg ik:

‘En, hoe voel je je daarbij?’

Ouch. Een haast onzichtbaar opgetrokken wenkbrauw, een licht geamuseerde blik. Weg emotie. Dag kern. In het gedachtenwolkje van de cliënt verschijnt een ‘meen je dit serieus?’ gevolgd door een ‘het is dus waar, ze zeggen het echt! En ze menen het nog ook’. Ik zie het wolkje en de moed zinkt me in de schoenen. Ik voel mijn geloofwaardigheid zakken met ongeveer 200% en het gesprek wordt nooit meer wat het geweest is. Damn. Het leek zo’n goede vraag!

Inmiddels, een paar jaar later, ben ik gelukkig over dit lichtelijke ‘trauma’ heen gekomen en realiseer ik me dat deze vraag precies de escape was waar de cliënt sowieso al gretig naar op zoek was om het maar niet écht over zichzelf te hoeven hebben. Dat was waarschijnlijk de echte reden dat het gesprek niet meer in de goede richting te sturen was. Ondanks die realisatie probeer ik wel nog, als het even kan, om de vraag in een andere variant te stellen of een handige techniek te gebruiken: het laten associëren in de gebeurtenis die de cliënt omschrijft (thank you NLP Practitioner!).

Maarrrrr…

Er zijn van die dagen dat ik er gewoon even zin in heb. Om de ultimate Lame-0 psycholoog uit te hangen en die Verboden Vraag te stellen. Met als persoonlijke uitdaging om het zo geloofwaardig en serieus mogelijk te brengen. En meestal geven mensen gewoon braaf antwoord en praten we verder. Maar af en toe tref ik weer zo’n heerlijke Scepticus inclusief het denkwolkje. En in tegenstelling tot wat er destijds gebeurde, delen we dan nu even een samenzweerderig lachje en dan vervolg ik het gesprek met een ‘nee maar even serieus, wat doet dat dan nou echt met je?’…  After all, we got a job to do!

#helemaaltotdekern #emotiesenzo #zielenknijpen #lovemyjob

hoe-voel-je-je-daarbij

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s