Meersporenbeleid

Ik blijf dit maar zeggen volgens mij, maar wat is het alweer een tijd geleden dat ik iets heb gedeeld met jullie! Mijn laatste post verscheen een week voor de bruiloft (en ik ben alweer 3 ruim maanden getrouwd, oeps)! Mijn interne Pleaser voelt een sterke behoefte om zich te verantwoorden en te zorgen dat jullie me wel nog steeds leuk vinden, dus vooruit:

Ik ben Doorzien gestart in een periode dat ik verder weinig uitdaging voelde in mijn dagelijks leven. Het was een mooie manier om wat nieuwe energie te genereren. Precies wat ik op dat moment nodig had om weer in beweging te komen. Ik moest weer even reconnecten met mijn passie voor wat ik doe!

Intussen is de focus wat meer bij andere dingen komen te liggen. Eerst was er natuurlijk de bruiloft, toen ik terug kwam begon ik de overgang naar een nieuwe locatie en nieuw team op mijn werk (fietsafstand, yay! Maar wel weer even wennen.). Ook zijn mijn man en ik verder gegaan met Project Het-huis-moet-toch-echt-af. Dat betekent avonden worstelen met Pax (#ikea), dozen vullen met spullen die toch echt weg kunnen, en mappen vol vakantiefoto’s doorspitten op zoek naar de mooiste kiekjes voor aan de muur.

Alsof het allemaal nog niet genoeg is, ben ik natuurlijk ook nog steeds volop lerende in de wereld van gezinstherapie. Ik heb in mijn sessies zo bewust mijn aandacht en energie nodig, dat ik nog niet zo die helikopterview kan innemen om mezelf van een afstandje aan het werk te zien en me te laten inspireren door wat er in de behandelkamer gebeurt. Bij mijn oude werk was dat een stuk gemakkelijker omdat ik na een aantal jaar in dezelfde functie een stuk meer ervaren en in mijn comfortzone was. Ik wist in grote lijnen wat ik kon verwachten en wat ik kon inzetten. Dat ging niet helemaal onbewust, maar wel meer vanzelf.

Wat ik dan nu wel doe? Ik ben vooral bezig met het gezin observeren, zien hoe ze reageren op elkaar. Ik luister naar hun verhalen en denk mee over waar ik op moet inhaken, wat belangrijk is. Ik zoek naar patronen en wat ieders rol is in het gezin, zeker op de momenten dat het misgaat. Ik zoek naar vertalingen van wat ze zeggen, omdat de letterlijke inhoud vaak niet is waar het echt om gaat. Een moeder die haar zoon er boos en met verheven stem op wijst dat hij weer eens te laat thuis was, kan zomaar bedoelen: ‘ik wil graag deel uitmaken van je leven, sluit me niet buiten’. Een dochter die zegt ‘f*ck die rotschool, ik ga niet meer’ kan zomaar bedoelen: ‘ik ben heel bang dat ik dit jaar niet ga halen en dat ik papa dan weer teleurstel’. Onder de meest negatieve en afwijzende uitspraken zit meestal wel een positieve intentie, en pas als de gezinsleden die van elkaar zien kunnen we door. Helaas zeggen wij mensen meestal niet wat we echt bedoelen, dus het is mijn taak om daar alert op te zijn en het te bevragen.

In sessies loopt dus al een aardig meersporenbeleidje als het gaat over dingen waar ik naar probeer te luisteren en die ik probeer te doorzien. Ik ben al uitermate trots op mezelf als ik tijdens een sessie bemerk: ‘Hmm, wat er nu gebeurt, doet iets met mij. Ik voel de neiging om heel hard voor moeder te gaan werken en het op te lossen. Wat zegt dat?’. Het is soms zo verleidelijk om in the heat of the moment in de gezinsdynamiek te worden meegenomen en het patroon als het ware mee over te nemen. Als een gezin bijvoorbeeld heel voorzichtig is met hun woordkeus is de kans groot dat ik, als ik niet waakzaam ben, hetzelfde ga doen. Als moeder enorm overtuigend is over wat haar zoon allemaal niet goed doet, moet ik bij momenten oppassen dat ik niet ook ga denken ‘ja, hij is ook wel heel vervelend’.

Op zich is dit hele proces niet erg, want contact maken en aansluiten bij je gezin is ontzettend belangrijk in je therapie. Maar ik moet wel doorhebben dat het gebeurt en het bruikbaar maken in de sessie. Want wat iemand bij mij oproept, roept hij hoogstwaarschijnlijk ook bij anderen in het gezin op. Wat dat betreft kan ik enorm varen op wat ik in mijn NLP-opleiding heb geleerd: het patroon speelt zich af onder je neus. Zelfs de manier waarop iemand zijn verhaal vertelt, geeft ontzettend veel informatie. Maar daarover later meer!

 

Meersporenbeleid

Advertenties

Een reactie op “Meersporenbeleid

  1. Blij om weer wat van je te lezen! Heel herkenbaar ook van die focus. Ik heb de laatste maanden ook allerlei dingen aan mijn hoofd gehad waar ik op moest/wilde focussen waardoor ik wat minder aandacht had voor het bloggen. Toch hoop ik regelmatig nog wat van je te lezen, want ik ben fan van je blog 😉
    PS: Ik moet toegeven dat ik zelfs wat jaloers ben op je vlotte manier van schrijven en je inzichten die je zo duidelijk kan verwoorden!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s